Ustawowe okresy przechowywania w skrócie
Rachunkowość: zatwierdzone sprawozdania finansowe trwale, księgi rachunkowe i dowody księgowe co najmniej pięć lat, licząc od początku roku następującego po roku obrotowym (art. 74 ustawy o rachunkowości). Podatki: księgi podatkowe i dokumenty z nimi związane do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego (art. 86 Ordynacji podatkowej), co do zasady pięć lat od końca roku, w którym upłynął termin płatności. Dokumentacja pracownicza ma własne okresy w Kodeksie pracy. W jednostkach publicznych całość porządkuje podział na kategorie A i B z ustawy o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach — firmy prywatne mogą przyjąć tę samą logikę w swoim wykazie akt.
Czego RODO wymaga ponad ustawowe okresy
Art. 5 ust. 1 lit. e RODO zakazuje przechowywania danych osobowych dłużej, niż to niezbędne do celu. W praktyce oznacza to, że dla każdej klasy musisz umieć wykazać, jak długo ją trzymasz i dlaczego. Gdy obowiązek przechowywania wygasa, dane trzeba usunąć — a to wymaga procesu, a nie dobrej woli.
Jak wygląda brakowanie na platformie
Po upływie okresu dokument nie znika sam: trafia na listę propozycji brakowania pogrupowaną według klas i lat. Osoba odpowiedzialna za archiwum ją przegląda, wyłącza to, co musi zostać — na przykład dokumenty objęte blokadą na czas sporu — i zatwierdza. Po zatwierdzeniu plik jest trwale usuwany, a zostaje protokół: klasa, okres, data i kto zatwierdził.
Żądania osób, których dane dotyczą, w jednym miejscu
Gdy ktoś korzysta z prawa dostępu, sprostowania lub usunięcia danych, żądanie jest rejestrowane z terminem odpowiedzi. Platforma wyszukuje dokumenty z tą osobą, pokazuje dla każdego podstawę prawną i okres, pozwala usunąć to, co można usunąć, i z uzasadnieniem udokumentować to, co musi zostać. Uzasadniona odpowiedź zostaje udokumentowana na wypadek kontroli Prezesa UODO.